Naar de O.K.

Wat een gedoe. En dat alleen maar door een valpartij. Zoals jullie weten is Erik heel diep in aplasie. In een normale situatie, bij voldoende cellen, is een val partij niet erg. Wat schaaf wondjes en de witte bloedlichaampjes ruimen het vuil en de verkeerde bacteriën op. Je ziet dat soms als er wat pus of etter uit een wondje komt. Maar Erik heeft nagenoeg geen witte cellen. Die kunnen hun werk dan ook niet doen. Dus het vuil wat bij Erik in zijn handpalm is gekomen, kan een verwoestende uitwerking hebben op de pezen die daar lopen. Met alle vervelende gevolgen van dien. Zondag was de zaalarts al heel bezorgd en maandag omstreeks het middag uur vond iedereen die er iets mee te maken had dat Erik geopereerd moest worden om goed in zijn linker hand te kunnen kijken. Dus vanaf half één s’middags nuchter blijven. Om kwart over zes kwam Karin vertellen dat Erik naar de O.K. kon. Het operatie apenpakje aan en naar de eerste verdieping naar één van de 22 o.k.’s. Kwart voor zeven lag Erik op de O.K. en ging heel rustig onder narcose. Twee keer trillen met z’n oogjes en hij sliep. Om half acht belde Karin al weer dat Erik klaar was en kwamen we hem op de gang van de O.K. naar de verkoever tegen. Hij was al bijna wakker. Na 2 uurtjes op de verkoever eindelijk weer terug op de box. Erik voelde zelf dat het al beter gaat: “ik heb nog wel pijn aan mijn hand, maar het is pijn dat het beter wordt”; is dat knap of niet!!