Gevallen............. en zwaar in aplasie

Soms kunnen kleine drama's grote drama's worden..... Gistermorgen, dinsdag, wilde Erik opnieuw even naar school. Wij blij natuurlijk. Gewone ritme, gewone dingen, gewoon even kind zijn etc. Lekker om kwart over tien even speelkwartier. Lekker voetballen op het speelplein en trucjes doen met de bal. Natuurlijk gaat dat goed. De eerste keer dan. Bij de tweede keer gaat Erik volledig onderuit. Allebei zijn handen flink geschaafd. In een gewone situatie is dat niet erg. Wat jodium erop en gewoon doorgaan. Maar de situatie is niet gewoon. Erik heeft al allerlei pijntjes in verband met de chemo. Dus, helemaal overstuur. Wat hij het ergst vond: "nu komt er allemaal zand in mijn wondjes en ik ben al in aplasie." Even uitleg. Enkele dagen na de chemo stort de hele bloedhuishouding in. Hij komt dan laag in de cellen, lage waarden voor rode- en witte bloedlichaampjes en bloed plaatjes. Hij is dan extra vatbaar voor infectie en als dat te erg wordt gaat hij koortsen. ALs Erik vervolgens 39,5 graad heeft moet hij aan de antibiotica en ligt weer 6 dagen in het ziekenhuis in een afgesloten zaal. Kortom, door dat vallen kan er infectie veroorzaakt worden die zijn witte bloedlichaampjes niet aan kunnen. Daarom was hij zo verdrietig omdat hij het hele proces al begrijpt. Dus, kleine drama's ( het vallen) kunnen grote drama's ( 6 dagen antibiotica kuur in het ziekenhuis) veroorzaken.
Vandaag inderdaad de waarden doorgekregen van zijn bloed: HB is 5,4; Leuco's 0,1 ( !!!) en trombo's 67. Dus inderdaad zwaar in aplasie. We hebben wel extra prik momenten aangevraagd omdat het voor ons ook wel eens onzeker is hoe het met Erik is. Was hij maandag of dinsdag al in aplasie? Hij is net afgelopen zaterdag uit het ziekenhuis gekomen. Ook de oncoloog vond het wel heel snel en de waarden heel laag. Dus vrijdag nog maar eens prikken. En nu maar hopen dat de HB niet nog verder daalt. Want, jullie weten het zo langzamerhand wel. Onder de 5 --> transfusie.