Toch A.M.C.

Wel koorts, geen koorts, wat verhoging etc. Dat is het beeld van de afgelopen 2 dagen. De ene keer 39,2 en dan weer 37,4. Tot vanmiddag. Toen achter elkaar ruim 39 graden. Dus koorts.
Om 19.00 uur gebeld met het A.M.C.. Wat moeten we doen? We worden er ook zelf wat onzeker van. Dan moet de kogel maar door de kerk. "Kom maar naar het A.M.C. en Erik moet aan de anti biotica" was het antwoord. Eerst nog maar thuis gegeten en regelen dat Rico en Mariëlle ergens terecht kunnen. Zoals gewoonlijk is dat geen probleem en zijn vanavond Opa en Oma aan de beurt. Om half negen bij de eerste hulp van het A.M.C. om in te checken. Erg druk met wachttijden die oplopen tot 2 uur. Gelukkig een zeer behulpzame opname assistent die even schakelt met de afdeling. We konden gelijk doorlopen en op de afdeling volgde de opname onderzoeken. Longen en hart klonken goed. Maar de binnenkant van z'n handen zag er niet goed uit. Eén handje lag nog wat open en daarvan een kweek afgenomen. Allebei z'n handjes waren erg rood en vermoedelijk toch ontsteking na de valpartij van afgelopen dinsdag. Dus toch een klein drama die een gro(o)t(er) drama is geworden. Net zoals Erik al (jammer genoeg) verwacht had. Eén ding is zeker, minimaal 5 dagen aan het infuus en weer pendelen tussen Amsterdam en Bunschoten. Eerst was Erik wel wat verdrietig maar hij had ook wel in de gaten dat deze keer een bezoekje niet te voorkomen was. Eigenlijk hadden we de hele week al een slecht gevoel. En vanavond dus toch bevestigd. Nou, reizen maar weer.