Een wens wordt vervuld

Dinsdag 17 juli
De wens vrijwilligers bellen om 12:15 aan om de wens van Erik te laten beginnen. Zij komen Erik uitzwaaien en laten zijn wens uitkomen. Een klein half uurtje later rijd de taxi bus voor. De reis kan beginnen! Met de taxi dus naar Schiphol. Daar aangekomen worden we opgewacht door een vrijwilliger van Stichting Doe een wens. Had nagenoeg alles al geregeld. Instap kaarten, helpen met de bagage en als verrassing: vliegen in de Business Class. Dus lekker veel ruimte en extra aandacht van de KLM medewerkers. Maar ja, voordat je met een rolstoel, Port-A-Cath en staal in je bekken door de veiligheidscontrole bent, dat duurt wel even. Alles wat maar kan piepen gaat natuurlijk piepen. Dus natuurlijk fouilleren en vragen wat er allemaal van staal is. Maar goed, uiteindelijk mochten we er door en nog tijd genoeg om wat te eten, te drinken en om nog even rond te neuzelen. Doe een Wens trakteerde op een hapje en een drankje en de kids vermaakte zich uitstekend met alles wat te zien is. Voordat je het weet is het boarding time. Als laatste ingestapt in het vliegtuig en gelijk extra aandacht. Erik mocht bij de piloot in de cockpit en even op de pilotenstoel plaats nemen. Natuurlijk prachtige foto's gemaakt met de pilotenpet op.


Uiteindelijk vlieg je in 3 kwartier van Amsterdam naar Billund in Denemarken, naar het vliegveld, 5 minuten van Legoland. Maar nog voordat we weer waren uitgestapt hadden we slecht nieuws: één van de tassen was door technische problemen op Schiphol niet meegekomen. Nou, daar sta je dan zonder schone onderbroek. Maar met de volgende vlucht is die tas keurig in het Legoland Hotel afgeleverd. Overigens, de NS kan nog een voorbeeld nemen aan de KLM. De vertrektijd was tien over half vier met een verwachte aankomsttijd van tien voor vijf. Maar om kwart voor vijf konden we al uitstappen. Bij de NS is je tas dan wel niet weg, maar de onvoorspelbare tijden zijn ook wat. Met het busje van het hotel werden we in 5 minuten naar het hotel gebracht en om zes uur waren we al ingecheckt in het Hotel waar opnieuw verrassingen wachten. Een grote tas met gigantische Legodozen voor Erik, Rico en Mariëlle. De aankomst was dus prima. En ja, wat ga je doen als je om 6 uur aankomt en Legoland is tot 9 uur open? Natuurlijk al even rondkijken, want eten kan na 9 uur ook nog. Maar wat een mensen, er komen in het hoogseizoen bij redelijk weer toch zo'n 20.000 man. Dat hadden we echt niet verwacht! De jongens wilde nog wat in attracties, maar met wachttijden van 3 kwartier kun je tussen 6 en 8 ( dan sluiten de attracties) niet zo heel veel doen. Dus eerst maar eens heel veel kijken, kijken en nog eens kijken. Al die prachtige bouwwerken van Lego. Sommigen met wel 3,5 miljoen steentjes. Echt, ongelofelijk. Zoals gezegd, om negen uur lekker aan het buffet in het restaurant van het hotel. Kiezen uit heerlijke dingen. Zelfs met frites in de vorm van lego steentjes. Super.












Woensdag 18 juli
Woensdag ochtend eerst lekker uitgebreid ontbijten. Maar, wel opschieten want om 10 uur stond bij de receptie alweer een verrassing klaar. Kapitein Roger van Legoland stond bij de receptie te wachten. Hij zou ons vergezellen naar het park en een paar uurtjes rondleiden.

Ook vertelde hij ons dat we de "Quick Pass" toegang mochten gebruiken in verband met de rolstoel. Nou, dat hoefde je de jongens maar één keer te vertellen. En dan ook nog twee keer een ritje mogen maken. Echt, prima geregeld. Dus op woensdag heel veel atracties gedaan en de wachtrijen gemeden. Maar om 3 uur s'middags gingen de lichtjes toch even uit. Terug naar de hotelkamer om een paar uurtjes te rusten. Vervolgens om 5 uur weer terug het park in om tot over achten te genieten van het park. Afgesloten met echt goudzoeken! Met de zeef op zoek naar goud. Daarna werd er een gouden munt van gemaakt. Wat moeten we verder van de woensdag vertellen: met volle teugen genieten van attracties en alles wat er te zien is. Gewoon super. s'Avonds in het hotel rondlopen en lekker in bad. Rico en Erik sliepen samen op 1 kamer en hielden elkaar wel wakker. Maar toe maar, dat moet een keer kunnen.

Donderdag 19 juli
Eén atractie stond vast dat die donderdag eerst gedaan moest worden. Namelijk een rijbewijs halen. Woensdag zagen we al dat er een enorma lange wachttijd was en geen "quick pass" toegang. Dus echt in de rij staan. Donderdag na het ontbijt dus het eerste waar we naar toe gingen. In de rij voor de verkeersschool, maar bij slagen wel een echt rijbewijs.



Voor je het weet is de morgen om. s´Middags nog een paar shows bezocht bij het Ridder kasteel. En dan het weer! Heerlijke temperatuur, niet te warm, zonnetje erbij en geen regen. Dan kun je wel een poosje hoor! Maar opnieuw, om half vijf tijd om wat te rusten. Een klein uurtje naar de speeltuin van het hotel om in de zon bij te komen. Daarna natuurlijk nog zo veel mogelijk attracties bezoeken, maar de jongens hebben alles minimaal 3 keer gedaan. Ook om de jongste gedacht. In een bootje varen waar Papa die Denen nog even moest helpen: twee bootjes tegen elkaar aan en liepen vast. Door de lopende band ging in één keer alles mis. En wie moesten helpen? Een paar Nederlanders, gewend aan water en boten:-) De medewerkers waren helemaal in paniek maar door gewoon één boot naar achteren te duwen en áán boot naar voren te trekken kon alles weer in recht vaarwater worden geleidt.






Vrijdag 20 juli
De laatste dag, vertrek dag. Vandaag geen Legoland meer, want om 9 uur moeten we het park al verlaten. De vlucht staat gepland om 11.10 en twee uur van te voren inchecken. Dus met het busje van het hotel naar het vliegveld. Deze keer geen vrijwilligers dus zelf inckecken en de Gate zoeken. Maar, het vliegveld is niet zo groot, dat lukt dus best. De brief van Doe een Wens afgegeven aan de bemanning. Eerst nog op een stoel in Economie Class, maar na het opstijgen komen de KLM medewerkers naar ons toe om ons een stoel te geven in de Business Class. Daar opnieuw lekker verwend. En Erik het meest: hij mocht tijdens de landing in de cockpit zitten. Na 11 september is dat not-done, maar voor deze speciale gast werd een uitzondering gemaakt. KLM, super bedankt voor deze onvergetelijke ervaring. Met de koptelefoon op kon hij helemaal meeluisteren naar alle berichten die bij het cabine personeel binnen kwamen. Echt SUPER!!! Op Schiphol opnieuw de Doe een Wens vrijwilliger die ons met een auto-tje komt ophalen. Dan hoeven de kids het hele stuk van de Gate naar de aankomsthal niet te lopen. Een mooie bos bloemen voor Erik ( eigenlijk natuurlijk voor Mama) en nog wat foto´s. Een kop koffie en een ijsje en de taxi stond alweer klaar. Maar ja, terug in Nederland ook verwelkomd door het Nederlandse weer. Regen en onweer. Maar dat mocht de pret niet drukken. Natuurlijk helemaal in de Lego ban dus thuis eerst maar eens wat bouwen. Een wens is in vervulling gegaan dankzij die fantastische Stichting Doe een Wens. Alle medewerkers en vrijwilligers: hartelijk dank voor deze onvergetelijke ervaring.