Dagje Amsterdam

Vandaag weer een dagje Amsterdam. Er moest weer een DMSA scan gemaakt worden. Door de zware chemokuren staat de werking van diverse organen onder druk, zoals de hartfunctie en de nier functie. Met de DMSA scan wordt de werking van de nieren gecontroleerd en door de scans in de loop van de tijd te vergelijken, is het mogelijk om de nierfunctie in de gaten te houden. Vandaag stond dat weer op de agenda. Dus, om kwart voor tien richting Amsterdam. Bij de nierscan moet er twee uur voor de scan een radioactieve stof worden ingebracht. Exact 2 uur daarna moet de scan plaatsvinden. Nu is het zo, dat alle doktoren de port-a-cath van Erik kunnen aanprikken. Maar, aangezien dat altijd vervelend is, gaan we het liefst naar de afdeling. Daar worden per dag 5 tot 10 kinderen aangeprikt en heeft de verpleging veel ervaring in het aanprikken. Uit ervaring weten we dat het op andere afdelingen wel eens mis kan gaan! En omdat er toch ook bloed afgenomen moest worden, gelijk maar twee vliegen in één klap. Dus om kwart voor elf keurig aangeprikt op de 8ste verdieping en vervolgens naar de 2de verdieping om de stof geïnjecteerd te krijgen. Daarna wachten. Maar dat deden we natuurlijk niet in het AMC. Eerst de port-a-cath weer afgekoppeld en daarna naar de Mac bij de Praxis. Rolstoel in de auto, rolstoel uit de auto, erin, eruit....... maar het was erg gezellig. Daarna om half twee de scan. Weet je wat het voordeel is? Het kan niet uitlopen! Immers, precies 2 uur na toedienen van de vloeistof MOET de scan gemaakt worden. Dus op het bed, 2 keer 6 minuten wachten en stilliggen en klaar is de patient. Snel de auto weer in om niet in de file te raken. Het is immers de hele week al mis op de A1. Al met al om drie uur weer thuis. Om een uurtje of 5 belde de afdeling met de bloeduitslagen. Ten opzichte van woensdag wel wat achteruit gegaan, maar goed genoeg om a.s. dinsdag met de derde vervolg kuur te beginnen. Maar, eerst nog lekker weekeind!