Uit de broek, in de broek

Het was een spannende dag vandaag. Heel vroeg in de auto en toch nog 14 kilometer file dankzij een ongeluk op de A10. Dus, te laat bij de gipskamer. Onderweg maar even gebeld dat het een half uurtje later zou worden. Maar toen we er dan eindelijk waren, mochten we wel gelijk doorlopen. Lekker het gips eraf. Nou, dat liep allemaal wel even anders! Eerst werd de bovenkant van de gipsbroek er afgezaagd met een soort slijper.



Maar om nou helemaal zonder gips versteviging naar de röntgen afdeling te lopen in de rolstoel, dat zag Erik even niet zitten. Hij was erg bang, het voelde vreemd en geen versteviging he. Dus een tijdelijke oplossing: Erik bleef in de onderkant van de gipsbroek liggen en met wat rekverband vastgezet. Zo durfde hij wel over de gang. Op naar de fotograaf. Daar aangekomen moesten we even wachten. Maar na een kwartiertje waren we aan de beurt. Daar uit de rolstoel overleggen op het bed voor de foto. De onderkant van het gips moest daar wel eraf. Om een beter resultaat op de foto te krijgen. Nou, dat was even wat. Uiteindelijk lukt het wel met veel praten maar Erik was niet blij!


Het ergst is, daarna weer terug. Maar ook dat ging goed. Vervolgens terug naar de orthopeed op de kinder polie. Opnieuw wachten. De tijd doorgekomen met LINGO, wat Erik beter lukte dan Mama. ( 7 letters, de D, M en N zijn bekend, en de tip van Erik aan Mama: je schrijft het altijd op een kaart.....en onder de goede inzendingen verloten we een cake:-))
Uiteindelijk een gesprek met de orthopeed, Dr. Schaap. Hij zag duidelijk dat Erik zich zonder gips niet prettig voelde en erg bang was. Terwijl hij in de gipsbroek best mobiel was en volop door het huis scheurde op z'n karretje. Tevens komt daarbij, dat het genezingsproces zeker drie maanden duurt. Dat alles in aanmerking genomen vond hij het toch verstandiger om nog 4 weken in het gips te gaan, zij het aangepast zodat Erik meer bewegingsruimte heeft. Ook wij als de ouders van Erik waren daar niet verrast over. Eigenlijk hadden we er al rekening mee gehouden. Het gips geeft gewoon wat vastigheid en vertrouwen, ook als je Erik moet verzorgen. Dus opnieuw bellen met de gipskamer, de randvoorwaarden doorgenomen en wij gingen weer naar de gipskamer. We waren er eerst s'morgens om negen uur al en vervolgens om 11.30 weer. Met de gipsmeester doorgenomen dar Erik meer bewegingsvrijheid mocht hebben, dat zijn geopereerde been tot boven de knie in het gips mocht en vervolgens aan de slag. Toen kwam het ergst van allemaal: welke kleur? Weet je wat het geworden is: NEON GROEN, erg makkelijk als hij s'nachts moet plassen en Pa kan hem dan niet vinden, dan geeft hij licht in het donker.

Al met al een enerverende dag waarbij we van de ene afdeling naar de andere moesten. Met als resultaat opnieuw in het gips maar wel meer bewegingsvrijheid.



Natuurlijk mogen de andere twee kids ook niet vergeten worden. Gisteravond was Mariëlle aan de beurt. Sinds we afgelopen zomer zijn verhuisd, was er nog niet veel aan haar kamertje gedaan en sliep ze nog in een ledikantje. Dus werd het tijd om die eens aan te pakken. En aangezien ze afgelopen nacht bij oma was logeren ivm het vroege vertrek richting Amsterdam, was daar mooi de gelegenheid voor. Nieuwe kast, bed en nachtkastje in elkaar gezet en natuurlijk die prachtige prinsessen gordijnen opgehangen. Ze straalde vanmiddag toen ze thuiskwam en het zag! Zowel pa als ma een lekkere smakkerd gekregen, wat kan geluk voor zo'n meisje dan in een klein hoekje zitten.