Flash-back

Een paar weken niet geschreven. Dat hadden we even nodig om bij te komen van de schrik. Nee, met Erik is alles fantastisch en goed. Volgende week wil ik een uitgebreid verhaal over de laatste weken schrijven. Nee, het gaat om iemand anders. Al bijna een jaar lopen ze met hun zoontje te tobben dat er iets mis is. Ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Met de opening van het schooljaar sta ik nog met vader te praten. En twee dagen later horen ze dat er ook sprake is van kanker. Wat verschrikkelijk toen we het hoorden. Je gaat weer even terug in de tijd naar die weken in juli 2006. Toen binnen twee weken de diagnose kanker gesteld was en Erik in de zomervakantie aan de chemo ging. In december 2006, een paar dagen voor z'n verjaardag en z'n grote operatie, vierde hij zijn verjaardag op school. In de splitsklas van destijds zat het jongetje.
Wat moeten we daar de laatste dagen aan terug denken. Vervolgens krijgen we ook de emails en het kippevel loopt weer over je rug. Oh, wat dragen we Menno en Margriet op in onze gebeden. We vertrouwen er op, dat zij dezelfde kracht mogen ontvangen die wij hebben ervaren. Help bidden dat de chemo's aanslaan en de tumoren verminderen en weggaan.
Hieronder nog eens die foto van december 2006. Met de oranje pet, helemaal vooraan is Thomas.