Een positieve controle

Vanmorgen om 8 uur de auto in, richting Amsterdam. Er stond een uitgebreide controle op het programma: bloedprikken, foto's van de longen en foto's van het bekken en gesprekken met de oncoloog en de orthopeed. De reis ging zeer voorspoedig, nagenoeg geen file vanuit Bunschoten. Dat was wel eens anders geweest. Om kwart voor negen draaide we de parkeer garage in en om negen uur stonden we al aan de balie om de verwijsbrieven te halen voor de foto's. Opnieuw: alles ging voorspoedig. De formulieren lagen, zoals afgesproken, al klaar en we konden direct door vaan radiologie voor de foto's. Ook daar waren we met een kwartier al klaar en nog voor half tien alweer op de poli van de orthopeed. Dokter Schaap kwam ons zelf halen en was erg enthousiast toen hij Erik zag. Legde aan de aio nog even uit wat er allemaal aan de hand was en we hadden een heel goed gesprek. Gelijk de foto van het bekken erbij. Erik z'n bekken is iets aan het draaien / kantelen, maar op zich kan zijn lichaam dat wel opvangen. Z'n ene been is wat langer dan de ander, maar als Erik daar geen last van krijgt, hoeft er ook niets aan te gebeuren. Als het teveel is dan gaan we wel nadenken over hoe nu verder. Vervolgens kwam de meest belangrijke vraag van Erik: Dokter, mag ik voetballen? Dokter Schaap maakte er nog wat grapjes over: het is goed dat je het zo netjes vraagt. Ik heb ook wel eens meegemaakt dat ze vroegen: dokter, kan ik voetballen. Dan zei ik ja en het antwoord was: mooi, dan kon ik namelijk nooit....:-)
Maar het antwoord op de vraag van Erik: JA, je mag voetballen!!!!!!! Dat was voor Erik natuurlijk fantastisch nieuws. Op schoolplein voetbalde hij al, maar hij wilde graag met z'n vrienden weer in een elftal voetballen. Natuurlijk, hij is kwetsbaarder als een ander kind. Natuurlijk, hij moet goed op zijn lijf letten en als hij moe is niet doorgaan. Natuurlijk, door de operatie is er wat beschadigd, dat kon ook niet anders. Maar, het donorbot is vastgegroeid en vormt geen belemmering. Goed nieuws dus. Verder even snel een paar dingen nagekeken zoals het lopen, zijn rug en dat soort zaken. Maar, een zeer tevreden dokter gezien.
Daarna door naar de oncoloog. We hadden even wat tijd dus lekker een kop koffie gehaald in de hal van het AMC. Dan realiseer je je dat het al weer een hele tijd geleden is dat we daar waren. Terwijl we, toen we er waren, er om de drie weken een flink aantal dagen zaten. Was dus wel een speciale gewaarwording.
Ook bij de oncoloog ging het heel goed. Ook zij was erg tevreden met Erik. Z'n gewicht was stabiel ( we hadden liever gezien dat hij wat zwaarder was geworden, maar tja, je kan niet alles hebben) en in de lengte was hij gegroeid. Geen klieren, goede bloedwaarden en de uitslag van het urine onderzoek was ook stabiel. Vervolgens begon de oncoloog over de laatste operatie die Erik moet gaan krijgen: het verwijderen van de Port-A-Cath. Aan de ene kant schrok Erik daar wel van. Weer een operatie. Maar aan de andere kant: na twee jaar is alles dus zodanig goed, dat dat ding er toch uit kan. Aan een moeilijke periode kan nu een eind komen. Hij hoeft dan niet meer aangeprikt en doorgespoeld te worden. Verder dus ook een tevreden oncoloog gezien. Al met al een dankbare dag, dat na bijna twee jaar alles er nu zo goed uit mag zien. Natuurlijk, de eerste jaren blijven er controles. Tot een jaar na de behandeling om de 6 weken en na een jaar om de 3 maanden. Maar na alles wat er gebeurt is, is dat geen probleem meer. En steeds nemen we meer afstand van het gebeuren: nu met de volgende stap, het eruit halen van z'n PAC.
Dus, na de oncoloog door om afspraken te maken met chirurg en met de anesthesist. Lijstjes ingevuld en zo. De afspraken staan voor 22 april op het programma. Wellicht dat we dan ook meer horen over de planning.
Al met al een dag om dankbaar voor te zijn. Het had allemaal zo heel anders kunnen gaan. Die voorbeelden horen we regelmatig van de afdeling. Dat maakt, dat we aan F8Noord zullen blijven denken. Het heeft een onuitwisbare indruk achtergelaten. We hopen dat ook in jullie gebed er voor deze kinderen aandacht zal blijven.