Buikje rijden

Donderdag avond was Erik nog erg moe. Hij wilde al vroeg naar bed want hij kon het niet langer volhouden. Vrijdag ging al een stuk beter. Niet meer misselijk, minder moe en erg genieten thuis. Op zijn buik door de kamer crossen, heerlijk dat dat weer kan. Lekker even opgebleven. Vandaag, zaterdag, een kleine inzinking. Hij voelde zich wat minder maar op zich wel ok. Erg spannend wat er volgende week gaat gebeuren. Immers, vanaf woensdag / donderdag verwachten we dat Erik weer in aplasie is. En we weten nog best wat er na de vorige kuren gebeurde, namelijk terug naar het AMC met koorts-in-aplasie. De kuur is wel wat minder geweest, één van de meest agressieve medicijnen is de dosering van aangepast. Dus, even duimen...