Hiep Hiep Hoera, 11 JAAR

Jazeker, vandaag was het weer volop feest. Erik vierde zijn 11de verjaardag. De afstand op de operatie wordt wel steeds groter, maar nog steeds denk je terug aan de verjaardag in het AMC in 2006. Maar, het wordt natuurlijk wel minder, tijd heelt alle wonden maar littekens blijven zichtbaar. Maar vandaag ( en afgelopen zondag ook al) was het FEEST! Zondag voor de familie en vandaag voor buren en vrienden. Lekker veel kado's natuurlijk, sommigen nuttig en sommigen gewoon voor de fun. Vanmorgen om kwart over zeven al wakker gezongen door Pa, Ma, broer en zusje. Daarna naar school om te trakteren, toegezongen te worden en lekker cake voor de meesters en juffen. Het was woensdag: 's middags VRIJ! En dat op de verjaardag, lekker hé. Gelijk wat van het nieuwe lego gebouwd. Toen kwam vanaf 3 uur de visite, nog wat familie die afgelopen zondag niet kon, vrienden en buren. Voordat je het weet is de dag om.

Oh ja, nog even iets anders. We hebben zelf ervaren wat voor goed werk Stichting Doe een Wens allemaal wel niet doet. Ook dit jaar kun je een wenspijl kopen. Niet alleen via internet ( www.wenspijl.nl) maar ook via Steven Koelewijn. Ik heb nog niet veel reclame gemaakt, maar haal dit jaar het vuurwerk maar bij Steven Koelewijn en neem maar wat wenspijlen mee. Het is echt goed werk!

Kort bericht

Afgelopen week waren we weer op bezoek bij de oncoloog. Gek als je nog maar eens in de 2 maanden in het AMC komt. Alles liep lekker voorspoedig. Het verkeer viel mee, om half tien al bij de balie om diverse formulieren voor bloedprikken en urine te halen. Even wachten, ze moesten natuurlijk nog ingevuld worden. Maar goed, op tijd bij de hardecho waar ook alles heel voorspoedig liep. Vlot onder het apparaat en alles was in orde. Daarna bloedprikken, was wel even wennen. Tot nog toe was Erik sinds "Amersfoort" ( juli 2006) niet meer in z'n arm geprikt. Hij zag er erg tegen op omdat het toen helemaal mis ging en de dokter echt verschrikkelijk slecht prikte. Maar nu liep alles op rolletjes. "Is het al klaar" vroeg hij toen de pleister geplakt werd. Hij had haast niets gevoeld! Nou, die angst is ook gelijk weg. Daarna moesten we wachten tot half twaalf en gingen we maar even lekker een oliebol voor hem halen. Aan de ene kant komen er dan allerlei herinneringen terug, aan de andere kant moet je er toch van genieten hé. Vervolgens naar de oncoloog waar we ook weer snel aan de beurt waren. We hebben het wel eens slechter getroffen! Ook bij Dr. Van de Wetering alles in orde: het goede nieuws was, dat hij 2 centimeter in de lengte en 2 kg in gewicht gegroeid was. "Daar komt het zonnetje weer aan" zei Dr. van de Wetering, ze vond dat hij er geweldig goed uitzag. Dat vinden wij natuurlijk ook! Vooral dat sporten 3 keer in de week ( 2 * trainen en 1 * wedstrijd) doet hem erg goed. Tot nog toe geen officiële uitslagen gehad, maar op de polie is het: geen bericht, goed bericht. Dus we gaan er van uit dat alle waarden op voldoende niveau waren. Wat een goede berichten weer hé.
Overigens begrepen we ook dat de chemo bij Thomas erg goed aanslaat. We zijn met de ouders dankbaar dat er steeds meer hoop komt. We wensen hen van deze plaats veel sterkte voor het vervolg traject.