Erg moe vandaag

Erik was erg moe. Te moe om naar school te gaan. Gister ochtend was hij wel geweest. In de klas had hij heel veel mogen vertellen over de stamceloogsting en wat er verder allemaal is gebeurd. Maar vandaag zag hij het niet zitten. Erik moest gisteravond en vanmorgen ook weer overgeven. Hopen dat het niet teveel wordt. Dus gelijk maar weer met de SDD medicatie begonnen. Dat helpt tegen de bacterievorming in mond en darmen, bacteriën die normaal op die plaatsen hun werk doen, maar waar Erik in de aplasie periode niet tgene kan wegens infectie.
Vanmorgen bloed geprikt, maar helaas was op de afdeling van het AMC de uitslag ( nog) niet bekend. Na telefonisch contact, o.a. ook met de oncoloog, bleek dat het bloedprikken daar eigenlijk voor morgen op de agenda stond. Wij vonden het aan de ene kant ook wat vroeg, aan de andere kant was hij op woensdag na de kuur al zo diep in aplasie ( = verlaagde weerstand) dat we het eigenlijk ook wel goed vonden.
Morgen opnieuw met de oncoloog bellen. De oncoloog zal voor het bellen nog contact hebben met de orthopeet zodat we misschien ook meer informatie over de operatie krijgen. Best spannend weer. Nog even afwachten dus.

Weer thuis, hoera hoera !!!!!

Wat was het spannend gisteravond. Bij het temperaturen aan het einde van middag had Erik een temperatuur van 38,2. Het zou toch niet gebeuren he. Maar, gelukkig was de temp gezakt tot 37,5 net voor het slapen. Dus dat ging goed. Maar die spanning om naar huis te gaan.....
Om 7 uur s'avonds moest het bed al plat. En Erik sliep een uurtje. Toen werd hij wakker van de drukte op de zaal. Veel gepraat, krant geritsel, een TV die aanstond en ga zo maar door. Draaien, draaien, draaien...... en niet kunnen slapen. Om negen uur maar het bed weer omhoog, popcorn gemaakt en De Leeuwenkoning in de video. Na de film om half elf zakte Erik als een blok in slaap. De spanning was eraf. Normaal mag Erik om twaalf uur naar huis. Maar de wintertijd was ingegaan, dus konden we regelen dat hij om elf uur al naar huis mocht. Een heel uur eerder, dat was perfect!
Om half elf begon Erik al te vragen: waarblijft Mama, die weet toch dat ik om elf uur al weg mag. En Mama was wel wat laat, Erik was al losgekoppeld en zat te wachten ( 2 minuutjes maar hoor)en daar kwam Mama al aan. Snel alles inladen en heerlijk weer naar huis. We hebben de verpleging belooft, pas over twee weken terug te komen. Hopelijk gaat dat lukken.

Het zit er weer bijna op

Elke keer op de vierde dag is het voor Erik weer even moeilijk. Hij wil dan zo graag naar huis, maar moet nog één nachtje slapen. Vanmiddag mag hij weer even losgekoppeld worden. Mama zou de rolstoel meenemen zodat we even naar buiten kunnen. Opnieuw, Erik is erg moe van de kuur en slaapt ook overdag een paar uur. Vanmorgen moest Erik overgeven, "pas" de eerste keer deze kuur. Hopelijk blijft dat zo. Vanmiddag wel een verrassing. Het ziekenhuis eten vind Erik niets, alleen een broodje vind hij wel lekker. En wat had hij vanmiddag: een warme pannekoek! Die heeft hij lekker op zitten peuzelen. In verband met de wintertijd morgenochtend om elf uur weg. Dat uurtje stelen ze niet van ons!

De 5de kuur is gestart

Woensdag is de 5de kuur gestart. Na een paar probleempjes die eerst opgelost moesten worden. Vorige week donderdag moest Erik urine sparen om het functioneren van de nieren in de gaten te houden. Ergens in de verzending van de urine van de afdeling naar het lab is er iets mis gegaan. De urine kwam te laat aan en was verouderd. Dus, voordat de kuur kon beginnen eerst nog een plasje inleveren. Ook moest de hartfunctie voor de start van de kuur vastgelegd worden. Daar was nog geen afspraak over gemaakt. Gelukkig was er plaats in de hart echo waardoor ook dat binnen een half uurtje opgelost kon worden. Erik voelt zich er goed, niet misselijk maar wel wat moe. Zoals gebruikelijk. Donderdag morgen heeft Erik, nog helemaal bevangen van de lego koorts een prachtig huis gebouwd in de speelkamer. Heerlijk als hij op die manier afleiding heeft en zich ook kan concentreren om zoiets te bouwen.

Nog een heerlijk dagje voordat de kuur begint

Heerlijke dag gehad. Vandaag naar Legoworld in Zwolle geweest. Het was wel heel erg druk, maar een fantastische dag. Zulke grote bouwwerken en dat alleen met Lego. Het is gewoon niet te geloven. De Eiffeltoren was nagebouwd met een hoogte van bijna 5 meter. Was door 15 mensen gebouwd en dat duurde 4 weken!Ook stond er een grote leeuw, tijger en olifant. En de wereldbol was er ook. Natuurlijk samen met m'n broer een mooie doos ( van de Ferrarie vrachtwagen) uitgezocht en vanavond gelijk gebouwd. Het is wel wat laat geworden..... maar ik kan morgen toch de hele dag op bed liggen....

Lekker thuis

Om half drie was de DMSA scan klaar. Dat is een scan om de nierfunctie te controleren. Mama zat al in de wachtkamer te wachten. Gelijk naar F8N om ( tijdelijk) afscheidt te nemen van de afdeling. Daarna zo snel mogelijk naar huis om tot woensdag te genieten van een paar rustige dagen. Thuis natuurlijk gelijk de lego doos weer even op z'n kop, dat kan Erik niet laten. Op het andere plaatje zie je de naald die in de Port - A - Cath gaat, waar alle medicijnen en infuus vloeistof door loopt. De lijn met de rode en blauwe dop is de lieslijn, die bij Erik in zijn lies was aangeprikt. Ongeveer 15 centimeter loopt in de ader.

Foto's van de stamcel oogsting

Een verrassende ontknoping

De hele week van tegenslagen krijgt toch nog een verrassende ontknoping. Van Erik moest ik boven dit stukje zetten: EEN TOPDAG.
Vannacht om een uurtje of twaalf kwam de dienstdoende nacht verpleging naar ons toe. Ze zat met een dilemma. “De oogsting is ruim voldoende, er is nu 3,0 geoogst.” Eerder melde we al, dat de minimale opbrengst 2,0 moest zijn. Dus nu ruim voldoende. Maar ze wist niet of we Erik wakker wilde maken om de lieslijn er al uit te halen. Nou, die beslissing was snel genomen. Kiezen tussen een uurtje wakker s’nachts of een extra dag blijven: eruit dat ding! Zo snel mogelijk, want na het verwijderen van de lieslijn moet er nog 12 uur een drukverband geplaatst om te voorkomen dat de bloedader weer gaat bloeden. Dus om half één naar de behandel kamer en de lieslijn eruit gehaald. Erik natuurlijk wel overstuur, pijn en een eng gevoel. Maar vanochtend had je zijn smile moeten zien. Pa vroeg: weet je nog wat er gebeurde vannacht? Erik antwoordde ja…..nee…… wat was er ook al weer? Nou, de lieslijn is er al uit en je mag vandaag, na de DMSA scan naar huis. Die lach die er toen op zijn gezicht verscheen. In één woord: FANTASTISCH. Dus uiteindelijk een verrassende ontknoping na veel tegenslagen nu een goed bericht. Niet zaterdag naar huis maar vandaag, vrijdag. Heerlijk een paar dagen genieten.
NB: foto's volgen nog

Beetje balen

Gisteren te weinig geoogst. Vanmorgen om 5 uur opnieuw bloed naar het lab, uit de onderzoeken bleek dat ook vandaag de waarden goed genoeg waren om te oogsten. Om een uurtje of half tien aan de machiene. Maar om half twaalf was er nog niets geoogst. Volgens de assistent die de machiene bediende, was daarmee alles goed. Maar uit de lab rapporten bleek ruim voldoende stamcellen. Dus om half één opnieuw gestart. Dat is helaas te laat om vandaag nog de oogst resultaten te horen. Pas morgen, halverwege de ochtend weten we hoe het er voor staat. Ook voor ons nog even spannend, of ze om negen uur al beginnen, of wachten op de uitslag. In iedergeval moet na het verwijderen van de lieslijn, nog 24 uur een drukverband geplaatst. Dus op z'n vroegst zaterdag naar huis. Dat vind Erik niet leuk! Hij was liever al morgen, vrijdag, naar huis gegaan. Hij ligt immers al vanaf dinsdag morgen in bed met de lieslijn. Nou, wens hem maar veel sterkte.

Geoogst, maar te weinig.

Vanmorgen om 9 uur lag Erik aan het dialyse apparaat om zijn stamcellen te oogsten. Het is als het ware een centrifuge die de verschillende soorten bloedcellen ( o.a. rode, witte, bloedplaatjes en stamcellen) uit elkaar haalt. De rode-, witte- en bloedplaatjes worden weer terug geplaatst, de stamcellen worden in een zakje opgevangen. Er heeft een succesvolle oogsting plaatsgevonden als er voor een waarde 2,0 is opgevangen. Helaas was er vandaag bij Erik "slechts" 0,8 geoogst. Dus morgen nog maar een keertje.

Dubbele boodschap

Gisteren werden er 4 zakken bloed gegeven. Twee met trombo's en twee "gewoon" bloed met de rode bloedlichaampjes. Erik sliep van half vier s'middags tot negen uur s'avonds. Daarna was het een kleine bioscoop op de box. Cola, pop-corn, chips en The Wild. ( Voor de kenners: een schitterende tekenfilm over een leeuw in een dierenpark die de wereld in moet om zijn zoon terug te vinden, echte aanrader!) Pas om twaalf uur, toe Pa het genoeg vond en in pyama in het klapbed lag, ging de dvd en tv uit. Om drie uur moest Erik nog even plassen en om vijf uur werd er bloed afgenomen i.v.m. de stamceloogsting.
Om 9 uur gereed bij de kinder I.C. We moesten een uurtje geduld hebben omdat de arts die de lieslijn in moest brengen een interview gaf aan een journalist. Ook dat is belangrijk omdat heel veel extra dingen zoals eenr adio en TV bij het bed niet bekostigd worden maar betaald door sponsors. Maar ja, Erik moet dan wachten. Dat is niet leuk. Om 10 uur kon de arts uiteindelijk ( na verontschuldigingen) aan het werk. Om elf uur alles in orde, Erik weer terug uit de narcose en ook terug naar de afdeling. Maar toen volgde een wat minder bericht. De aanmaak van stamcellen is perfect, echter de leukosieten zijn véééééél te laag. Als dan naar het totaal van de factoren wordt gekeken, is het toch beter nog een dagje te wachten. Dus vandaag wel de lieslijn, maar nog niet de oogsting. Echter, deze boodschap viel in het niet bij de andere: de tumor is opnieuw aanzienlijk geslonken! Op 29 augustus melden we:
De tumor is van 8 * 5 * 4,5 geslonken naar 6 * 5 * 2,5 dus zeg maar gehalveerd en de longen waren schoon.
Daar kwam vandaag het volgende bericht op: De tumor was, na de vierde kuur, geslonken tot 4,9 * 4,5 * 0,9. Dus ten opzichte van de uitgangspositie is er nog iets meer dan 10 % over van de tumor! Wat hebben we onze God en Vader daar voor gedankt! Dat mag je best weten. We voelen echt dat onze gebeden op deze manier worden verhoort. Ondanks alle tegenslagen en moeilijkheden die er langskomen, is dit iets om dankbaar voor te zijn.

Tandarts in plaats van lieslijn

Vanmorgen om 8 uur toch even schrikken. Erik heeft een losse tand ( al een maand of 3.....) en die wilde er steeds niet uit, ja, Erik wilde dat niet. Vannacht begon die losse tand wat te bloeden. Ach, denk je dan, dat zal toch wel meevallen. Toen Erik om 8 uur wakker werd, zat echter het hele bed onder het bloed. En de tand bleef bloeden. Tja, het bekende verhaal: zeer lage bloedwaarden dus ook nagenoeg geen trombosieten die in een normale situatie het bloeden doen stoppen. Ook een bloed stelpende tampon werkte niet. Daar komt nog bij, dat Erik heel vroeg geprikt heeft om te kijken of de aanmaak van stamcellen op een voldoende niveau is. Immers, dan zou hij vanmiddag een lieslijn krijgen en kan er morgen begonnen worden met de stamceloogsting. In verband met het aanleggen van de lieslijn en de narcose moest hij nuchter blijven. En dan steeds een mond met bloed. Dat is geen pretje, geloof mij! Om elf uur kreeg Erik alvast een bloedtransfusie met trombo's. Tegelijk helpt dat ook het bloeden in zijn mond te stoppen. Om half twaalf twee artsen ( zaalarts en oncoloog): de waarden van de stamcellen zijn perfect, beter kan bijna niet. Dus, op naar de kinder I.C. om de lieslijn aan te leggen. Maar ja, die losse tand he..... en dat bloeden.......
Op het IC keken ze toch even op van de situatie. Het was ook geen gezicht. Steeds het uitspugen van bloed en spoelen met wat water. Om één uur vond men het nodig eerst de hoeveelheid trombo's te controleren na de transfusie. Tegen twee uur kwam één van de assistenten melden dat ze het niet aandurfden om over te gaan tot het aanleggen van de lieslijn. Omdat er steeds bloed uit de tand kwam, kan dat tijdens de narcose de longen in lopen. Dat willen we natuurlijk niet. Dus veiligheid voor alles. Maar die tand bleef los, door de warmte in de mond en het spelen van de tong met de tand en wat ontstoken tandvlees bleef de tand rommelen. Dus tandarts er bij. Kort maar krachtig kwam het er op neer dat die tand er uit moest. Dus om vier uur naar de tandarts polie om dat ding te trekken. Terwijl oma het meestal even zondags na de kerkdienst doet:-). Nou, kijken of de tanden fee ook het AMC kan vinden. Om vijf uur het reguliere injecteren van de neupogen. Eerst even emla zalf om te verdoven maar helaas werd de insulvon naast het verdovende plekje ingebracht. Wat een pechdag vandaag, vind je ook niet?
Hoe nu verder met de stamceloogsting? Morgen om half negen opnieuw naar de kinder IC. Zo snelmogelijk de lieslijn er in, vervolgens terug naar de afdeling. Het dialyse apparaat is besproken en kan er morgen toch geoogst worden. Mits er verder geen koorts is ( gisteravond 38,6) en de bloedwaarde nog goed is. Denk even aan ons als jullie bidden…..

Zwaar teleurgesteld.

Ja, zwaar teleurgesteld. Vanmorgen om half tien in het AMC voor een bloedtransfusie. Eerste vraag: wat komt Erik doen? Tweede zin: er is vergeten bloed te bestellen bij de bloedbank.
Nou, lekker begin. Dus wachten tot het bloed wordt afgeleverd. Komt eindelijk het bloed, zijn het trombo's. Dus verkeerde aflevering en opnieuw wachten. Eindelijk, om kwart voor twee kan begonnen worden met de transfusie. Om 5 uur prikken met de neupogen. Joh, zegt de prikster, Erik voelt wel warm aan. Wat blijkt, een temp van 39,7!!! Dus zwaar koorts in aplasie. Thuis zouden we eerst een paracetamol geven en een tweede meting, een paar uur later afwachten. Nu is gelijk alles op stelten. Zaalarts erbij, overleg met de waarnemend oncoloog. En natuurlijk wachten.......wachten.....wachten. Om kwart over vijf is de bloed transfusie klaar, maar nog niet naar huis. Om half acht komt het antwoord: in de bloedkweek zat een veel te hoog bezinksel. De CRP waarde is 90,2 terwijl het normaal ongeveer 10 is. De CRP waarde wijst op een ontsteking. Dus..... 5 dagen antibiotica. Daar gaan we weer. Voor de derde keer ( van de vier) koort in aplasie en antibiotica. Nou, we hadden het echt even gehad. Erik natuurlijk flink overstuur ( en hij niet alleen..) Overigens viel ook de leuko's erg tegen, terwijl hij al sinds dinsdag de aanjagers krijgt ingeprikt. Waren nog steeds slechts 0,1. Hoe nu verder? Als hij geen koorts meer heeft mag maandag/dinsdag de stamcel oogsting "gewoon" plaats vinden. Als er wel koorts is .......

Opnieuw bloedtransfusie

Vanmorgen moest Erik geprikt worden. Waar we al bang voor waren werd bevestigd. Een HB van onder de 5 ( 4,9) Dus morgen bloedtransfusie. Hoe zich dat verhoudt met de stamcel oogsting volgende week moeten we nog navragen. Dus morgen weer een dagje AMC.

Wat gebeurde er de laatste dagen ?

Heel veel. Afgelopen maandag zijn we bloed wezen prikken in het AMC. Het onderzoek naar stamcellen kan niet in elk Laboratorium plaatsvinden. Om echter een uitgangswaarde te hebben, is het wel belangrijk dat er een 0-meeting is. Vandaar dat om 14.00 uur er bloed in het AMC afgenomen moest worden. Nu moesten we daar toch zijn om om 16.15 opnieuw een MRI scan te maken. Wel een paar uurtjes wachten, maar dat zijn we onder tussen wel gewend. Helaas liep de MRI nogal uit, pas om kwart voor zes kon Erik het scan apparaat in. Dus pas om half acht thuis. Moe van het nietsdoen...
Gister konden we al merken dat Erik erg moe was. Erg hangerig en niet lekker. We waren al bang. Vanmorgen gewoon bloed geprikt en met het telefonisch spreekuur de uitslag gehoord. HB: 5,5; Leuco: 0,1; Neutro's: 10; trombo's: 60. Dus zeer zwaar in aplasie. Zondag pas thuis van de kuur en 3 dagen later al zulke lage waarden. Dat viel ons best wat tegen. Het meest nog Erik, die had nog zo graag een gebakken visje bij de visboer gehaald. Nu moeten we zelf maar aan de gang met verse vis en verse olie.
We hadden gehoopt nog wat dagen te hebben, omdat het morgen een feestdag is. Opa en Oma zijn dan 25 jaar getrouwd. Maar jullie begrijpen wel dat het grote feest is afgelast, maar we wel wat met de familie doen. Maar voor Erik geen appelgebak of een patatje eten. Nou, daar moeten we maar wat op bedenken. We zullen het wel gezellig maken.

Lekker weer thuis.... maar veel werk aan de winkel

Ja, lekker weer thuis. Erik voelde zich heel goed. Was de afgelopen kuur veel minder moe. Marjon ( de verpleegster die zich vandaag over Erik ontfermde) was op tijd met de Mesna-shotjes begonnen.(Mesna is ter bescherming van de nieren). Om kwart voor twaalf zat alles er in en mocht Erik afgekoppeld worden. Om half één thuis. Dat is het voordeel van s'zondags naar huis: er zijn geen files.
Maar er komt wel een heel drukke tijd aan. Morgen, maandag opnieuw een MRI scan. Omdat de kuur was uitgesteld, hadden we gevraagd of de MRI ook niet wat doorgeschoven kon worden. Er was echter geen ruimte voor en dus bleef de scan gewoon voor maandag staan. Om twee uur moet Erik eerst bloed geven om een uitgangswaarde voor de stamcel oogsting te hebben. Daarna wachten tot kwart over vier om de scan te maken. Zal dus wel een latertje worden. Vervolgens vanaf dinsdag dagelijkse injectie door de wijkverpleging om de stamcel aanmaak aan te jagen.(voor de kenners: neupogen injectie) Volgende week maandag om acht (!!)uur in het AMC voor bloed afname.
Nu denken jullie natuurlijk: Erik kan toch ook thuis bloed prikken? Ja, dat is zo, maar het onderzoek naar stamcellen kan niet in elk labaratorium. Vandaar toch naar het AMC. En dan wachten op de uitslag. Als de aanmaak voldoende is, moet Erik naar de kinder I.C. om een lieslijn aan te leggen en kan vanaf dinsdag de oogsting plaats vinden. Echter, jullie begrijpen wellicht dat het moment van stamcel aanmaak niet van te voren precies is vast te stellen. Als de bloed uitslag onvoldoende is, gaan we maandag naar huis om het dinsdag opnieuw te proberen. Toch een stuk onzekerheid dus. Tussendoor nog een DSMA scan om de nierfunctie vast te stellen. Overigens was bij de laatste DSMA de nierfunctie wat afgenomen. Op zich wel verwacht, maar toch. Opnieuw zie je de (zeer) schadelijke gevolgen van de chemo. De kankercellen worden wel aangepakt, maar ook de goede cellen. Blijft een vervelende bijwerking.....
we zijn erg dankbaar voor het vele medeleven wat er steeds is. Elke week bijvoorbeeld noemt onze dominee Wiersma ons met een verwijzing naar Erik zijn weblog. Wat een fijn gevoel om zo gedragen te worden door de gemeenschap.
En voordat we het weten zal op woensdag 25 oktober ( Zo de Here wil en wij leven) de 5de chemo starten. Dus, wel thuis, maar het nodige werk wacht.

Aftellen

Erik is een stuk beter. Niet misselijk na de kuur en voelt zich goed. Natuurlijk wel moe. Gister middag en erg leuke middag gehad met de andere jongens van de zaal. Met z'n allen Kameleon 2 gekeken. Omdat iedereen meekeek, kon het geluid lekker hard. Maar al die verpleegsters die steeds komen storen.....:-) De deur maar dicht gedaan. Vandaag komen Rico en Mariëlle mee, daar kijkt Erik erg naar uit. En een uurtje afkoppelen, heerlijk vrij. Nog maar één nachtje.....

Eigenlijk wel absurt.....

De tweede kuur zit er in. Erik is gelukkig niet zo boos en verdrietig als bij de derde kuur. Niet misselijk en alleen woensdag een keer overgegeven omdat hij teveel Cola en Popcorn had genomen. Voelt zich redelijk ( naar omstandigheden natuurlijk) Maar gisteravond was wel absurt. Op de zaal liggen twee kinderen waar de ouders er ( bijna) niet van zijn. De hele dag liggen die kinderen alleen. Om half acht komen er twe families de zaal opstormen, broertjes, ouders en kennissen. Erik was erg moe en wilde eigenlijk gaan slapen. Maar zo'n keet op de zaal! T was echt niet normaal. Om acht uur heb ik de verpleging gevraagd er wat aan te doen. Maar dan nog. Mobile teleffons gaan af, spullen van de zaal ophalen, met fietsjes rond rijden. Het was echt niet normaal. Uiteindelijk is het een kinder afdeling en mag je verwachten dat het na acht uur toch wel rustig is. Erik heeft er ruim een uur over gedaan om in slaap te komen. Ga het nog wel een keertje met de verpleging oveleggen.....

De eerste dag zit er weer op

Gister, woensdag is de 4de kuur begonnen. Om ongeveer half elf waren we in het A.M.C. Diverse opname controles voor gewicht, lengte, bloeddruk etc. Om een uurtje of één het eerste shot Vincristine en het hele circus kan weer beginnen. Erik vond het, net als bij de derde kuur, niet leuk. Maar wat wil je ook. Het was net zo lekker, normaal thuis, naar school, met vriendjes spelen. EN nu weet je dat je over een paar dagen weer erg beroerd voelt. Maar, de eerste dag zit er op, nog maar drie nachtjes tot zondag.

Goede bloedwaarden, dus woensdag aan de kuur

Vanmorgen opnieuw bloedprikken. Vorige week donderdag was beslist om de kuur op te schuiven in verband met de lage waarden. Hoe zou het vandaag zijn? Gelukkig waren de waarden goed. Dus kan er woensdag aan de kuur gestart worden. Het is altijd een tweeledig gevoel. Vanmiddag heeft Erik heerlijk gespeeld met Hijmen en Pascal. Veel plezier gehad, zoveel zelfs dat je bijna alles vergeet. En dan realiseer je je weer dat einde van de week Erik erg ziek en moe is. Een dubbel gevoel.

Opnieuw een verrassing

Zaterdag opnieuw een verrassing voor Erik. Elk jaar vind in Bunschoten de truckersdag plaats. Bijna alle transporteurs van Bunschoten-Spakenburg ( en omgeving) stellen vrachtwagens ter beschikking om gehandicapten, zieken en geestelijk gehandicapten een plezierige dag te bezorgen. Begin van de week waren wij al benaderd of Erik ook mee wilde. Maar de kuur stond oorspronkelijk voor het weekeind op de planning. Later lazen ze dat de kuur werd uitgesteld, dus opnieuw belden ze ons op. Of Erik mee wilde. Nou, dat wilde hij wel! Vanaf elf uur tot een uurtje of vier onderweg in zo'n grote truck. Erg leuk en opnieuw een verrassing.